“Din toplumların afyonudur” der Karl Marx… Peki ya sinema?. Sinema da uyuşturucu etkisi yaratmaz mı seyircide? Varoluş temelinde ideolojik yönlendirmeler yok mudur? Ya da bu iki tehlikeli silah – sinema ve din – seyirciye doğrultulduğunda, büyük bir patlama etkisi yaratmaz mı?  Read More →

Sinema’da zaman denince hiç şüphesiz ilk akla gelen ‘kurgu’dur. Yönetmen, beyninde tasarladığı dünyanın zamanını algılatır seyirciye. Bu zaman gerçek ya da gerçekdışı olabilir hatta çapraşık, birbirinden bağımsız saniyeleri bile anlatabilir dilediğince. Fakat, zamanla alakalı bir başka nokta da vardır ki, bu genelde gerilimi yaratmak, seyirciye bir ‘ölüm çizgisi’... 

“Benim hoşuma giden, duygular, yola düşmek, keşifler… Benim için sinema, insanları yolculuğa çıkarmaktır, ama organize olmayan bir yolculuğa.”  Read More →